Af ve Müsamaha

Bir sınıf düşünün… Sıralarında oturan çocuklar… Hayalleri olan, gülüşleri olan, geleceğe umutla bakan çocuklar… Ve bir anda o sınıf sessizliğe gömülüyor. Bir kurşun sesiyle, sadece hayatlar değil; bir toplumun vicdanı da yaralanıyor.

Af Nedir?

Bugün dünyada birçok yerde benzer acılar yaşanıyor. Yetim kalan çocuklar, gözyaşıyla büyüyen nesiller, kalbinde ağır yükler taşıyan insanlar… İşte tam da böyle bir dünyada sormamız gereken soru şudur: Bu yaraları nasıl saracağız? Cevap belki de en zor ama en güçlü olandır: Affetmek.

Af; silmektir, geçmişin izlerini kalpten yavaş yavaş kaldırabilmektir. Ama asıl anlamı şudur: Sana kötülük yapana karşı kötülükle karşılık vermemeyi seçmektir. Kur'an bu konuda çok açık bir yol gösterir. A'râf Suresi 199. ayette şöyle buyrulur: "Sen af yolunu tut, iyiliği emret ve cahillere aldırış etme." Bu ayet aslında bir hayat pusulasıdır.

Affetmek… Bazen haklıyken susmak, bazen kalbin kırılmışken o kırgınlığı büyütmemek, bazen de içinden gelen "karşılık ver" sesine rağmen "Ben farklı olacağım" diyebilmektir.

Kötülüğe İyilikle Karşılık

Peygamber Efendimiz'e bu ayetin anlamı sorulduğunda verilen cevap çok çarpıcıdır: "Sana kötülük edene iyilik yap, sana vermeyene sen ver, seninle bağını koparana sen bağ kur." Bu sözleri hayatımıza gerçekten koyabilsek; kaç kırgınlık iyileşirdi, kaç düşmanlık sona ererdi?

Kur'an bize adaleti de öğretir: "Bir kötülüğün karşılığı, ona denk bir cezadır." Ama hemen ardından daha yüce bir kapı açar: Affederseniz, bu sizin için daha hayırlıdır. Yani affetmek, adaleti yok saymak değildir; onun da ötesine geçebilmektir.

Affedilmek isteyen, affetmeyi de öğrenmelidir.

Bugün dünyada eksik olan şey sadece adalet değil; aynı zamanda merhamet, aynı zamanda affedicilik… Çünkü affetmek sadece bireysel bir erdem değildir. Affetmek; bir çocuğun yeniden gülümsemesi, bir annenin yüreğinin hafiflemesi, bir toplumun yeniden ayağa kalkmasıdır. Ve belki de bir gün, bir yerde, bir insanın kalbinden çıkan o tek cümle: "Seni affediyorum…"